CYKORIA NIE TYLKO NA KAWĘ

Cykoria podróżnik – gorzka uzdrowicielka z pobocza

 

„Nie każda droga jest zgubą. Czasem prowadzi do cykorii.”

– przysłowie z Kujaw

Jej łodyga – szorstka, twarda. Liście – jakby nieśmiałe, niskie. Ale kwiaty… jasnoniebieskie, otwarte tylko za dnia, jak małe niebo wśród kurzu.

To Cichorium intybus – dzika siostra cykorii sałatowej. Roślina,

której goryczka oczyszcza, wzmacnia i prowadzi do siebie.

 

Jak ją rozpoznać i kiedy zbierać?

• Kwitnie od czerwca do września – na nieużytkach, przy drogach i polnych ścieżkach.

• Kwiaty otwierają się tylko w słońcu – zamykają popołudniem, jakby chroniły swoją delikatność.

• Zbieramy:

  – kwiaty – na herbatkę i jako dodatek do kąpieli,

  – liście – do sałatek lub do suszenia,

  – korzeń – najlepiej jesienią, gdy roślina gromadzi siły – wtedy ma największą moc leczniczą.

 

Kwiaty cykorii – lekkość i łagodność dla wątroby

Choć znana z goryczy, kwiat cykorii jest łagodniejszy niż korzeń – działa przeciwzapalnie, oczyszczająco, wspomaga trawienie i wspiera wątrobę.

Działa także na układ nerwowy – lekko tonizująco, przeciwlękowo. Babki mówiły:

„Kiedy dusza kwaśna, a żołądek ciężki – parz cykorię.”

 Herbatka z kwiatów cykorii:

1 łyżka świeżych lub suszonych kwiatów, 1 szklanka wrzątku, parzyć 10 minut. Pić rano – na otwarcie dnia z lekkością.

 

Liście – gorycz, która oczyszcza

Młode listki można jeść w sałatkach – mają delikatną goryczkę, pobudzającą trawienie, żółć, pracę wątroby i jelit.

Suszone liście używano w domach do naparów na niestrawność, zgagę i zastoje limfy.

„Cykoria przepędzi, co się w brzuchu leni i w duszy zalega.”

 

Korzeń – najpotężniejszy skarb cykorii

Zbierany jesienią – wtedy ma w sobie inulinę (naturalny prebiotyk), goryczki, flawonoidy i kwasy organiczne.

Działa:

• wzmacniająco na wątrobę i trzustkę,

• przeciwcukrzycowo,

• regulująco na florę bakteryjną jelit,

• lekko moczopędnie i oczyszczająco.

Babki suszyły i paliły korzeń, by otrzymać “kawę cykoriową” – bezkofeinowy napój

dla dzieci, matek karmiących, rekonwalescentów.

 

Kawa z korzenia cykorii – przepis Babki Adeli

– 2 łyżki suszonego, prażonego korzenia cykorii

– 1 szklanka wody

– opcjonalnie: szczypta cynamonu, kropla miodu

Zagotuj, gotuj 5 minut, odstaw i przecedź.

Pij ciepłą – na oczyszczenie, ukorzenienie i zamiast porannego pobudzenia z nerwów.

 

Ajurweda o cykorii – gorycz jako balsam na ogień

W ajurwedzie cykoria to roślina:

• o smaku gorzkim i cierpkim (tikta – kashaya rasa),

• o działaniu chłodzącym i oczyszczającym,

• balansująca Pitta (nadmiar ognia),

• wspierająca Agnisara – ogień trawienia bez nadmiaru.

Pomaga, gdy jest za dużo: złości, kwaśności, zapaleń, gorączek, ciężkości i marazmu.

 

Cykoria w duchowości ludowej

Wierzono, że cykoria:

• czyni kobietę niezależną i chroni jej wolność,

• z korzenia robiono amulet wędrowny, by nigdy nie zgubić drogi,

• płatki wszywane w chustkę miały chronić przed kłamstwem i omamem serca,

• a jeśli mężczyzna chciał odzyskać spokój – musiał „stanąć o świcie przy cykorii, co na niego patrzy”.

„Cykoria jest jak kobieta wolna – nie rośnie tam,

gdzie ją posadzisz, ale gdzie wybierze.”

 

Rytuał z cykorią – na wewnętrzne oczyszczenie i przyjęcie drogi

Zrób napar z korzenia i wypij go o świcie.

 Zapal niebieską świecę, połóż obok kwiat cykorii.

 Powiedz: „Jestem gotowa oczyścić to, co nie moje. Podążam za swoim światłem.”

 Wyjdź na spacer – nawet krótki – by ciało poczuło drogę.

Z serdecznością

Elizabeta

Z natury do zdrowia