MAŁA MALINKA

Leśna malinka – słodycz życia i ogień uzdrowienia

„Malina z lasu – to pocałunek ziemi, co leczy i pieści." - babcine powiedzenie z Kurpi.

Nie ma w niej nadmiaru. Nie epatuje kolorem, nie szuka wzroku przechodnia. Trzeba ją odnaleźć – jak radość w trudnym dniu. Rośnie w miejscach przejścia – między drzewem a polaną, między ścieżką a zaroślą. Tam, gdzie dziecko we mnie jeszcze wierzy w wróżki.

To nie ta wielka sklepowa kuzynka – to Rubus idaeus sylvestris, dzika malina leśna. I choć drobna, niesie ogrom mocy – w owocu, liściu i nawet w korzeniu.

 

Liście – zioło kobiet i spokoju brzucha

Zbierane zanim malina zakwitnie – jasnozielone, delikatnie omszone od spodu. To prawdziwa skarbnica dla kobiecego ciała.

Babki mówiły:

„Kiedy dziewczyna boli, daj jej napar z maliny.”

Liście malin mają działanie:

• ściągające i tonizujące,

• regulujące cykl miesiączkowy,

• łagodzące bóle menstruacyjne,

• przygotowujące macicę do porodu,

• wzmacniające śluzówki jelit i żołądka.

W moim domu napar z liści malin towarzyszy dziewczętom, matkom i babkom – przy zawirowaniach hormonów, znużeniu, przed nowiem. Ajurweda powiedziałaby, że liść malin łagodzi Vata i Pitta, stabilizuje, uziemia.

 Napar z liści malin:

1 łyżka suszu na filiżankę wrzątku. Parzyć 10–15 minut. Pity codziennie przez tydzień – działa jak łagodna regulacja od środka.

 

Owoce – słodycz, która lecz

Leśna malina nie tylko cieszy podniebienie – to naturalny lek przeciwzapalny, napotny i witaminowy.

Zawiera:

• witaminę C, E i K,

• magnez, żelazo, wapń,

• flawonoidy, antocyjany,

• błonnik i związki śluzowe.

„Na gorączkę – sok malinowy. Na smutek – malinowy śmiech.”

Babki robiły z niej:

• sok malinowy – podawany przy przeziębieniu i gorączce,

• herbatkę z suszonych owoców – rozgrzewającą i napotną,

• konfiturę z miodem i korą brzozy – na kaszel i melancholię,

• winko malinowe – dla serca i krążenia (i nieco na ukojenie duszy…).

Ajurweda mówi, że owoce malin są słodkie i lekko cierpkie (madhura–kashaya rasa), działają chłodząco, odtruwająco, wzmacniają rakta dhatu (krew) i łagodzą Pitta dosha.

 

Kwiaty – ulotna forma łagodności

Choć rzadko zbierane, kwiaty dzikiej maliny są cudownym dodatkiem do kobiecych herbatek – łagodzą napięcia, lekko uspokajają, działają rozkurczowo. Można je mieszać z rumiankiem, lipą, lawendą.

 

Korzeń maliny – na stare dolegliwości

To już medycyna silniejsza, stosowana rzadko, ale warto wiedzieć: odwar z korzenia maliny działa ściągająco, przeciwbiegunkowo, wzmacnia pęcherz moczowy i bywał używany przy niepłodności i chronicznych krwawieniach.

 

Malina w duchowości i tradycji

Malina w ogrodzie przynosiła szczęście – uważano, że chroni dom przed kłótniami i utratą ciepła rodzinnego. Jej zapach – szczególnie w pełni lipca – był znakiem obfitości, pokoju i kobiecej siły.

W słowiańskich zaklęciach napar z malin pojawiał się w kąpielach oczyszczających dla dziewcząt w czasie przejścia w dorosłość.

„Malina – matka, co daje z radością i bez krzyku.”

 

Eliksir malinowy dla ciała i duszy

(z domowego zeszytu Babki Heleny)

• 1 szklanka leśnych malin

• 1 łyżka miodu lipowego

• ½ łyżeczki imbiru

• 1 szklanka ciepłej (ale nie gorącej!) wody

Rozgnieć maliny, zalej wodą, dodaj miód i imbir. Odstaw na 10 minut. Pij małymi łykami wieczorem – na wyciszenie, wzmocnienie i miękkość serca.

Z serdecznością

Elizabeta

Z NATURY DO ZDROWIA